هر چه درصد کربن فولاد کربنی بیشتر باشد، فولاد می تواند از طریق عملیات حرارتی سخت تر و قوی تر شود. با این حال، با افزایش درصد کربن، فولاد کربنی نیز انعطاف پذیری کمتری پیدا می کند. درصد کربن بالاتر همچنین قابلیت جوشکاری و دمای ذوب را کاهش می دهد.
فولاد کم کربن سخت است اما شکننده نیست و معمولاً برای مواردی مانند نرده های زنجیره ای، نرده ها و دروازه ها استفاده می شود. به اندازه کافی سخت است که بتواند به هدف خود عمل کند، اما آنقدر انعطاف پذیر است که بتوان به راحتی کار کرد.
فولاد با محتوای کربن متوسط بیشترین استفاده را در ساخت و ساز و برای اهداف ساختاری دارد. آن را در ساختمان راهآهنها و پلها، قطعات بزرگ خودرو و کشتیها و همچنین لوازم خانگی مانند ماشین لباسشویی و یخچال پیدا خواهید کرد.
فولاد کربن بالا سخت ترین و در عین حال شکننده ترین است. اغلب در تولیدی که استحکام مطلوب ترین ویژگی است استفاده می شود. ایده آل برای سیم ها و فنرهای کشش بالا و همچنین اجزای صنعتی مانند چاقو، پانچ، قالب و سایر ابزارهای برش.
