ظرفیت جدید تولید فولاد، طرح کنترل آلودگی چین را به چالش می کشد

ظرفیت جدید تولید فولاد، طرح کنترل آلودگی چین را به چالش می کشد

تعطیلی کارخانه‌های فولادی که در برنامه دولت چین برای کاهش آلودگی قرار دارند، احتمالاً از کارخانه‌های فولادی در حال ساخت پیشی گرفته و توانایی پکن برای پیشرفت در برابر آلودگی و هوا را مورد تردید قرار می‌دهد.
روز چهارشنبه، پکن دوباره گرفتار رنگ خاکستری ضخیم شد که بیش از یک هفته است که در شمال چین باقی مانده است. خشم عمومی به خاطر آلودگی هوا، دولت را برانگیخته است تا انتشار داده‌های پایش هوا را تسریع بخشد و می‌تواند دست تنظیم‌کننده‌های محیط زیست را در خاموش کردن آلاینده‌های قدرتمند تقویت کند.

حدود 30 میلیون تن ظرفیت فولاد جدید در سرتاسر کشور هنوز در دست ساخت است، دو برابر 15 میلیون تن کاهشی که برای سال 2014 توسط استان هبی، استان هبی، قلب صنعتی، استان و استان چین در خارج از کشور در حال ساخت است.

هبی با کاهش به عنوان بخشی از طرح ملی برای کاهش انتشار آلاینده در دشت شمال چین ، که آلودگی به طور منظم از استانداردهای ملی فراتر می رود، موافقت کرد.

رسانه‌های دولتی فیلم‌هایی از تخریب کارخانه‌های فولاد و سیمان نشان دادند تا بر تصمیم دولت تأکید شود. از زمان اعلام این طرح، حدود 8 میلیون تن ظرفیت در هبی برای همیشه تعطیل شده است.
اما تا کنون ، این کمترین آلوده‌کننده است که آن را به چانه گرفته است. وانگ جیگوانگ، مدیر فروش در گروه آهن و فولاد هبی، یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان فولاد چین در کنفرانس الکترونیکی و شرکت من در کنفرانسی، گفت: «به طور کلی، کارخانه‌هایی که تعطیل شده‌اند، قدیمی‌تر و بی‌سود هستند.» «بیشتر آنها در واقع به دلایل اقتصادی به مدت شش ماه تا یک سال بیکار بوده اند.

هبی متعهد شد تا ۶۰ میلیون تن ظرفیت فولاد خود را تا ۲۰۱۷ کاهش دهد، به‌عنوان بخشی از یک توافق مذاکره شده برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در شمال چین، دلتای یانگ تسه و دریای مروارید در غرب کشور در حال پیر شدن.

در همین حال، دولت مرکزی یک صندوق 1.6 میلیارد دلاری را برای پاداش دادن به صنعتی که با کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای مطابقت دارد، برای شناسایی مشاغل محلی و مالیات‌های ایجاد شده توسط شرکت‌های آلاینده ایجاد کرد. انتظار می‌رود حدود 330 میلیون دلار به استان هبی، که منبع تامین برق پکن است، منتقل شود.

تلاش‌های گذشته آژانس‌های برنامه‌ریزی مرکزی برای کاهش ظرفیت صنعتی توسط فیات به‌طور مشابه با اشک‌آور پایان یافته است، زیرا روسای کارخانه و بانک‌هایی که به آنها وام می‌دهند تقریباً همیشه تصمیم به گسترش می‌دهند.

اجازه دادن به بازار برای حذف تولیدکنندگان ناکارآمد در چین حتی دشوارتر شده است، زیرا شرکت‌های دولتی فولاد معمولاً بدترین عملکرد را دارند. تقریباً هر تولید کننده فولاد داخلی با بیش از 5 میلیون تن ظرفیت - به عبارت دیگر ، حداقل ده ها بزرگترین و قدرتمندترین کارخانه های سیاسی چین - به گفته کارشناس صنعت Xuzhongbo از پکن Metal Consulting Ltd ، به استثنای میلز ، پول از دست می دهند. که در فولاد خودرو سرمایه گذاری کرده اند.
سیاست‌هایی که مستقیماً با کاهش آلودگی مرتبط هستند، به جای کاهش ظرفیت صنعتی، عموماً مؤثرتر بوده‌اند. به عنوان مثال، حدود یک دهه پیش، چین دستور توقف مرحله به مرحله فرآیند سودربرگ به شدت آلاینده در کارخانه‌های ذوب آلومینیوم را صادر کرد و کارخانه‌های ذوب به‌درستی ارتقا یافتند.

نیروگاه‌ها در سرتاسر چین اسکرابرهای انتشار گازهای گلخانه‌ای نصب کرده‌اند و در سال‌های اخیر پس از بهینه‌سازی یارانه‌های برق برای پاداش دادن به عملکردشان، تمایل بیشتری برای استفاده از آنها پیدا کرده‌اند.