Co to jest krwawiąca stal? Corten (czasami nazywany „krwawiącą stalą”) stał się teraz terminem bardziej ogólnym i może obejmować produkty wytwarzane przez inne huty, ale mają nieco inne proporcje stopu. Krytycznym aspektem podczas instalacji cortenu jest to, że musi być dobrze osuszony. Zatrzymywanie wilgoci w połączeniach lub zakładkach może prowadzić do przedwczesnej korozji.
Firma US Steel Corporation rozpoczęła produkcję tej stali odpornej na korozję w 1933 roku i była ona głównie używana do produkcji słupów drogowych, belek konstrukcyjnych, kolumn i wagonów kolejowych. Dziś ten materiał można znaleźć na dachach falistych i profilach z rąbkiem stojącym. Słowo corten odnosi się do dwóch wyróżniających właściwości stali: (COR) odporności na korozję i (TEN) wytrzymałości na rozciąganie.
Jak rozwija się patyna Corten: Stale odporne na warunki atmosferyczne zawierają niewielką ilość miedzi, chromu i niklu. Metale te wytwarzają gęste i gęste tlenki, które działają jak swego rodzaju „uszczelnienie” na powierzchni stali. Warstwa ta chroni stal przed korozją. Podczas tego procesu rozwoju tlenków, stale odporne na warunki atmosferyczne wypłukują tlenki w kolorze czerwonym – tworząc rdzawą patynę. Ale to wypłukiwanie może plamić sąsiednie chodniki, ściany itp.
Obawy Cortena: Punkty spawania mogą starzeć się w innym tempie niż inne materiały. Chociaż stal jest zwietrzała, nie oznacza to, że jest odporna na korozję. Dlatego właściwy drenaż ma kluczowe znaczenie w gotowym pokryciu dachowym. Stawy, które są podatne na uwięzienie kapilarne, są „nie-nie”. Zwietrzała stal może nie przestać rdzewieć nawet po uzyskaniu powłoki ochronnej – zwłaszcza w przypadku stosowania w wilgotnym lub kwaśnym klimacie. Omni Coliseum – Atlanta, 1972 – w konstrukcji powstały dziury w wyniku wilgotnego klimatu Atlanty – który zaczął osłabiać konstrukcję. Został rozebrany po 25 latach. Stadion Aloha – Hawaje, 1975 – nigdy nie przestał rdzewieć z powodu słonych chlorków oceanicznych wyspy. Powyższe przykłady ilustrują, jak ważne jest odpowiednie zaprojektowanie odwodnienia, aby nadmiar wody nie gromadził się, a następnie nie spływał na beton lub sąsiednie konstrukcje, powodując ich zabrudzenie.
